W Belgii działają zarówno szkoły specjalne, jak i rozbudowane wsparcie w zwykłych szkołach – a obie główne wspólnoty starają się, by jak najwięcej dzieci uczyło się razem z rówieśnikami.
Wspólnota francuska. Uczeń z rozpoznaną specjalną potrzebą może dostać w zwykłej szkole tzw. racjonalne usprawnienia (aménagements raisonnables). Szkoła spisuje je z rodzicami, poradnią psychologiczno-medyczno-społeczną (centre PMS) i – jeśli trzeba – z tzw. biegunem terytorialnym (pôle territorial), który wspiera szkoły w integracji. Podstawą jest diagnoza specjalisty, np. logopedy, psychologa, ortopedagoga albo samej poradni PMS. Dziecko może chodzić do zwykłej szkoły cały czas, częściowo łączyć ją ze szkołą specjalną albo uczyć się w niej przez pewien okres. Jeśli usprawnienia nie wystarczają, poradnia PMS może zaproponować szkołę specjalną (enseignement spécialisé), podzieloną na typy według rodzaju potrzeb.
Flandria. Od roku szkolnego 2023/2024 obowiązuje model wsparcia w nauce (leersteunmodel): zwykła szkoła może poprosić o pomoc jedno z nowych centrów wsparcia (leersteuncentra), które odpowiada na prośbę w ciągu dwóch tygodni. Potrzeby dziecka ocenia poradnia CLB (centrum voor leerlingenbegeleiding) razem ze szkołą i rodzicami. Na tej podstawie wystawia raport: albo dziecko uczy się według wspólnego programu z usprawnieniami, albo dostaje dostęp do szkoły specjalnej (buitengewoon onderwijs) lub indywidualnego programu. Szkoły specjalne dzielą się na typy, m.in. dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, ruchową, wzroku, słuchu i dla dzieci w spektrum autyzmu.
Wsparcie obejmuje też pomoce techniczne, dostosowane materiały, programy czytające tekst dla uczniów z dysleksją i tłumaczy języka migowego. Usprawnienia dotyczą nie tylko lekcji, ale też sposobu sprawdzania wiedzy.
Źródła: Eurydice: wspólnota francuska – SPE w zwykłych szkołach, Eurydice: Flandria – SPE w zwykłych szkołach. Stan na 19.10.2026.