Dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi mogą w Niemczech uczyć się w zwykłych szkołach, a landy rozwijają edukację włączającą – każdy według własnych przepisów i planów. Część uczniów realizuje w klasie te same cele co rówieśnicy, część – cele dostosowane do swoich możliwości. Nadal działają też szkoły specjalne (Förderschulen). Szkoły specjalne dla dzieci z trudnościami w mowie, w uczeniu się lub w rozwoju emocjonalnym i społecznym mają charakter przejściowy – celem jest powrót ucznia do zwykłej szkoły. Uczniowie z trudnościami emocjonalnymi i społecznymi mają co do zasady uczyć się w zwykłych szkołach.
Odpowiednikiem polskiego orzeczenia jest stwierdzenie specjalnych potrzeb edukacyjnych (sonderpädagogischer Förderbedarf). Stwierdza się je, gdy rozwój lub nauka dziecka są tak ograniczone, że zwykłe lekcje nie wystarczą. W większości landów postępowanie prowadzą władze nadzoru szkolnego; wniosek – zależnie od landu – mogą złożyć rodzice, sam uczeń, szkoła albo inne służby. Przy ocenie bierze się pod uwagę nie tylko trudności, ale też otoczenie dziecka, jego mocne strony, zainteresowania i plany.
W zwykłych szkołach uczniów wspierają pedagodzy specjalni: doradzają nauczycielom, prowadzą lekcje razem z nimi albo przyjeżdżają do szkoły w ramach pomocy mobilnej. Dzieci mogą też korzystać z pomocy terapeutycznej, pielęgniarskiej i socjalnej zewnętrznych instytucji. Zasady dostosowania sprawdzianów i egzaminów ustalają landy – szczegóły najlepiej omówić ze szkołą.
Źródła: Eurydice: Niemcy – specjalne potrzeby w zwykłych szkołach, Eurydice: Niemcy – struktura systemu. Stan na 19.10.2026.
poleca: