Austria łączy dwa modele. Uczeń ze specjalnymi potrzebami może uczyć się w zwykłej szkole – w klasie integracyjnej (Integrationsklasse), w której lekcje prowadzą wspólnie nauczyciel i pedagog specjalny – albo w szkole specjalnej (Sonderschule). Szkół specjalnych jest dziewięć rodzajów, od ogólnych po szkoły dla dzieci z trudnościami w zachowaniu. O nauce w klasie integracyjnej decyduje wniosek rodziców. Według Eurydice 63,4% uczniów ze specjalnymi potrzebami w wieku szkoły podstawowej uczy się w zwykłych szkołach.
Odpowiednikiem polskiego orzeczenia jest stwierdzenie specjalnych potrzeb edukacyjnych (sonderpädagogischer Förderbedarf, SPF). Decyzję wydaje regionalna dyrekcja oświaty (Bildungsdirektion) na wniosek rodziców albo z urzędu. Warunkiem jest niepełnosprawność fizyczna lub psychiczna, przez którą dziecko nie może uczyć się w zwykłej klasie bez dodatkowego wsparcia. Same słabe wyniki w nauce ani słaba znajomość niemieckiego nie wystarczą. Wniosek można złożyć przed pójściem do szkoły, jeśli niepełnosprawność jest poważna, ale zwykle pojawia się później. Przyznane wsparcie jest regularnie sprawdzane, zwłaszcza przy zmianie typu szkoły.
Szkoła specjalna ma dziewięć klas, ale za zgodą władz oświatowych uczeń może się w niej uczyć łącznie do 12 lat; ostatni rok przygotowuje do pracy zawodowej. Dostosowanie warunków sprawdzianów i egzaminów zależy od rodzaju niepełnosprawności – warto omówić je ze szkołą odpowiednio wcześnie.
Źródła: Eurydice: Austria – specjalne potrzeby w zwykłych szkołach, Eurydice: Austria – szkoła podstawowa. Stan na 19.10.2026.
poleca: