Portugalia przyjęła model edukacji włączającej (dekret z mocą ustawy nr 54/2018). Nie dzieli uczniów według diagnoz, tylko rozpoznaje bariery w uczeniu się i uczestnictwie, z którymi mierzy się dziecko. Potrzebę wsparcia mogą zgłosić rodzice, służby wczesnej interwencji, nauczyciele lub inni specjaliści. Analizuje ją wielodyscyplinarny zespół szkolny ds. edukacji włączającej (EMAEI), który proponuje środki pomocy – to odpowiednik polskiego orzeczenia i opinii.
Środki wsparcia mają trzy poziomy:
Z uczniami pracują nauczyciele edukacji specjalnej, psycholodzy, logopedzi, terapeuci zajęciowi i inni specjaliści. Ośrodki zasobów dla edukacji włączającej (CRI) zapewniają m.in. terapię mowy, fizjoterapię i wsparcie psychospołeczne. Są też szkoły referencyjne: dwujęzyczne dla uczniów niesłyszących (z portugalskim językiem migowym) oraz dla uczniów z niepełnosprawnością wzroku (alfabet Braille’a, orientacja przestrzenna). Ocenianie można dostosować – np. formą zadań, dostępnymi formatami, technologiami wspomagającymi, czasem trwania i miejscem sprawdzianu.
Źródła: Eurydice: Portugalia – SPE w szkołach ogólnodostępnych, Eurydice: Portugalia – przegląd systemu. Stan na 19.10.2026.