Od 1 sierpnia 2014 r. obowiązuje w Holandii ustawa o odpowiednim kształceniu (passend onderwijs). Najważniejsza zasada to obowiązek opieki (zorgplicht): szkoła, do której rodzice zgłaszają dziecko wymagające dodatkowego wsparcia, musi zapewnić mu odpowiednie miejsce – u siebie albo w innej szkole. Szkoła podstawowa nie musi przyjąć każdego dziecka, ale musi uzasadnić odmowę.
Szkoły w regionie współpracują w tzw. związkach współpracy (samenwerkingsverbanden), które decydują, jakie wsparcie jest dostępne i jak się je przyznaje. Pieniądze na wsparcie nie są już przypisane do konkretnego ucznia, tylko trafiają do szkół w regionie.
Dla dzieci, którym zwykła szkoła nie wystarcza, działają szkoły specjalne: podstawowe (speciaal basisonderwijs, speciaal onderwijs) i średnie (voortgezet speciaal onderwijs). Szkoły specjalne i zwykłe mogą też współpracować, tak by uczeń korzystał z obu.
Podczas egzaminów centralnych uczniowie z dyskalkulią mogą dostać do 30 minut więcej czasu i korzystać z kalkulatora. Uczniowie z dysleksją mogą m.in. zdawać egzamin ustnie, korzystać z wersji audio (DAISY) albo ze sprawdzania pisowni na komputerze. Zaświadczenie o dysleksji może wystawić tylko certyfikowany psycholog lub pedagog specjalny.
Źródła: Eurydice: Holandia – SPE w zwykłych szkołach, Eurydice: Holandia – przegląd systemu. Stan na 19.10.2026.
poleca: