Dziecko idzie do szkoły w roku kalendarzowym, w którym kończy 6 lat. Obowiązkowa jest dziesięcioletnia szkoła podstawowa (grunnskolen) dla dzieci w wieku 6–16 lat. Wyjątkowo start można przesunąć albo przyspieszyć o rok – za zgodą rodziców i po ocenie specjalisty. Obowiązku nauki do 18 lat nie ma, ale każdy absolwent szkoły podstawowej ma ustawowe prawo do trzech lat szkoły średniej, z którego może skorzystać do roku, w którym kończy 24 lata.
Edukacja domowa (privat hjemmeundervisning) jest dozwolona. Rodzice muszą ją pisemnie zgłosić gminie, nauka ma odpowiadać poziomowi szkoły publicznej, a gmina ją kontroluje.
W norweskiej szkole nie powtarza się klas. Gmina musi zapewnić świetlicę uczniom klas 1–4, a uczniom ze specjalnymi potrzebami – klas 1–7.
Rok szkolny trwa 38 tygodni (190 dni nauki) i dzieli się na semestr jesienny i wiosenny. Zaczyna się w połowie lub pod koniec sierpnia i kończy w połowie czerwca. Dokładne daty początku i końca roku oraz ferii ustalają gminy. Zwykle uczniowie mają tydzień wolnego pod koniec września lub w październiku, dwa tygodnie na Boże Narodzenie, tydzień ferii zimowych w lutym, ok. półtora tygodnia na Wielkanoc i ok. 8 tygodni wakacji.
Przykład: kalendarz szkół w Oslo na rok 2026/2027:
W innych gminach terminy, zwłaszcza ferii jesiennych i zimowych, mogą być inne – trzeba je sprawdzić na stronie gminy (skolerute).
W klasach 1–7 nie ma ocen – nauczyciel na bieżąco omawia postępy dziecka. Oceny pojawiają się od klasy 8 i wystawia się je w skali od 1 do 6, gdzie 6 to najwyższa. Pod koniec klasy 10 większość uczniów zdaje jeden ogólnokrajowy egzamin pisemny z norweskiego, matematyki albo angielskiego (o przedmiocie dowiadują się na 48 godzin przed egzaminem) oraz egzamin ustny organizowany lokalnie. Na świadectwie są oceny końcowe z przedmiotów i oceny z egzaminów; od ostatniego semestru klasy 10 – także ocena z zachowania.
Miejsce w szkole przydziela gmina – zwykle w najbliższej szkole albo w szkole rejonowej. Można się starać o inną szkołę, jeśli są miejsca i zgodzi się gmina, a od decyzji można się odwołać. Nie ma egzaminów wstępnych. Szkoła publiczna jest bezpłatna – gmina nie może pobierać opłat za materiały, dojazdy w czasie lekcji ani obozy i wycieczki szkolne.
Uczeń, którego językiem ojczystym nie jest norweski ani lapoński, ma prawo do dostosowanej nauki norweskiego, dopóki nie opanuje języka na tyle, by uczyć się na zwykłych lekcjach. W razie potrzeby dostaje też lekcje w języku ojczystym albo dwujęzyczną pomoc na przedmiotach. Gmina sprawdza jego znajomość norweskiego przed rozpoczęciem wsparcia i w jego trakcie. Dla nowo przybyłych gmina może tworzyć osobne grupy, klasy lub szkoły – na maksymalnie dwa lata, za zgodą ucznia lub rodziców. Polski jest jednym z najczęstszych języków wśród uczniów korzystających z takiej nauki.
W Oslo działa Szkoła Polska im. Bohaterów Narwiku przy Ambasadzie RP, prowadzona przez ORPEG.
Źródła: Eurydice: Norwegia – organizacja szkoły podstawowej, Eurydice: Norwegia – ocenianie, Oslo kommune: ferie i dni wolne, Eurydice: Norwegia – wsparcie uczniów. Stan na 19.10.2026.
poleca: